PAZARCIK MÜLK KÖYÜ

Cenaze Namazı Hocam bana sorun siz o gavatı
Ölmedi çok şükür, geberdi gitti
Lacivert takımı, bej kravatı
Günahı iyice kabardı gitti Sanki Karaman’ın sahte koyunu
Önce masun, sonra çıkar oyunu
Bilen yoktur bir tek güzel huyunu
Ahlakı zehirdi, biberdi gitti Sinsice konuşur, haset gülerdi
Elek alır dağı taşı elerdi
Sapık akımlarla köyü bölerdi
Fikri fikirsize rehberdi gitti Yalan söylüyordu komada bile
Çıkar umar itte, lamada bile
Camiye uğramaz cumada bile
Düğünde şölende kamberdi gitti Gitti işte; dünya ona kalmadı
İyiden, doğrudan nasip almadı
Helal yediğini gören olmadı
Göbeği harama ambardı gitti Her an dört dönerek şaşı gözleri
İnce ince bakıp süzer bizleri
Edepsiz, pervasız gafil sözleri
Sinemizden vuran teberdi gitti ‘Daim benim özüm, sözüm bir’ derdi
‘Rabbim ne var ne yok bana ver’ derdi
Bazen afyon özelliği gösterdi
Bazen kafa yapan kubardı gitti Nasıl bir şey böyle? Utanmaz meret
Korkutmazdı onu Velvel’le Sırat
Maskenin altında nursuz bir surat
Maskenin üstünde dilberdi gitti Yoğurt için maya çalardı göle
Çıkarla değişti dikeni güle
Gâh müfreze, gâhî eşkıya ile
Ayrılmazdı; hep beraberdi gitti Pek olurdu çiftesiyle, tekmesi
Haramdı yediği bütün lokması
Kıbrıs savaşından sağlam çıkması
Köye gelen kara haberdi gitti Karpuz eker, deve bağlardı dama
Üzüm için aşı vururdu çama
Konuşması gayet inceydi amma
Medeni değildi, barbardı gitti Meraktayım… Ne yapacak mezarda
İmkân olsa bu oyunu bozarda
Nefsini satılık edip pazarda
Parayla it kırkan berberdi gitti Ruhu falan yoktu, leş vardı tende
Hiçbir müspet anı koymadı bende
En ufak menfaat görseydi sende
Yapışır bırakmaz cebbardı gitti Dediğimin hepsi doğrudur keza
Seymani usandı bak yaza yaza
Zaafları vardı kadına, kıza
Yalandan da olsa kibardı gitti 30 Mayıs 2014-Gaziantep Kul Seymani Ömer Kara