Fidel Alejandro Castro Ruz - a living legend

Ο Φιντέλ Αλεχάντρο Κάστρο Ρους, γεννήθηκε στο Μπιράν της Κούβας στις 13 Αυγούστου 1926.
Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο της Αβάνας και για κάποιο χρονικό διάστημα άσκησε το επάγγελμα του δικηγόρου. Ονομάστηκε ''ο δικηγόρος των φτωχών'' γιατί αναλάμβανε χωρίς αμοιβή, να υπερασπιστεί ανθρώπους που δεν είχαν χρήματα .Από φοιτητής ακόμα αναμείχτηκε στα επαναστατικά κινήματα εναντίον της δικτατορίας του Μπατίστα. Στην εξέγερση του Σαντιάγκο (26 Ιουλίου 1953) ήταν από τους αρχηγούς στην επίθεση κατά του στρατοπέδου Μονκάδα, συνελήφθη όμως και καταδικάστηκε σε φυλάκιση 15 ετών. Την υπεράσπισή του την ανέλαβε ο ίδιος. Στην περίφημη απολογία του '' η ιστορία θα με δικαιώσει'', μια ομιλία καταπέλτης, αρθρώνει το όραμα της επανάστασης για μια δίκαιη κοινωνία, ενάντια στην τυραννία και τη διαφθορά της εξουσίας.Ο Φιντέλ καταδικάστηκε σε 15 χρόνια φυλακή, αλλά αμνηστεύτηκε μετά από δύο χρόνια μαζί με αρκετούς άλλους πολιτικούς κρατούμενους. Κατέφυγε στο Μεξικό όπου ανασύνταξε το Κίνημα της 26ης Ιούλη, με προσθήκες και μη Κουβανών επαναστατών, όπως ο Αργεντίνος γιατρός Ερνέστο “Τσε” Γκεβάρα. Η στρατιωτική εκπαίδευση των ανδρών ανατέθηκε στον Ισπανό εξόριστο Μπάγιο, πρώην συνταγματάρχη του Δημοκρατικού Στρατού. Έτσι προέκυψαν οι 82 αντάρτες του Γκράνμα, που απέπλευσαν τέλη Νοέμβρη του 1956 από τη Βερακρούς προς την ιστορία.
Το επαναστατικό κίνημα πήρε μεγάλες διαστάσεις και οι αντάρτες, μετά από πολλές επιτυχίες, κατέλαβαν την 1η Ιανουαρίου 1959 την πρωτεύουσα Αβάνα.
Η πρώτη δικαίωση του ιστορικού κομαντάντε ήρθε πέντε χρόνια και τρεις μήνες μετά την περίφημη απολογία. Συμπτωματικά, η ιστορία δικαίωσε και μια άλλη διάσημη φράση του Μαρτί:

“Για μια χώρα που υποφέρει, δεν υπάρχει άλλη Πρωτοχρονιά από την ήττα των εχθρών της”.

Ένας άλλος μεγάλος Κουβανός λογοτέχνης, ο Αλέχο Καρπεντιέρ, είπε πως ποτέ δεν είδε τόσο χαρούμενη την πόλη (της Αβάνας) όπως όταν παραδόθηκε με όλη της τη δύναμη, στη μαγεία της Επανάστασης.
Ο Μπατίστα απέδρασε από την Κούβα και πρωθυπουργός ανέλαβε ο Φιντέλ Κάστρο (1959), αξίωμα το οποίο διατήρησε ως το 1976. Το 1965 έγινε γενικός γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος Κούβας και το 1976 συγκέντρωσε στο πρόσωπό του τα αξιώματα του προέδρου του κράτους και του αρχηγού των Ενόπλων Δυνάμεων. Το 1991 επανεκλέχτηκε γενικός γραμματέας του κόμματος και το 1993, 1998 και 2003 το Συμβούλιο των Αντιπροσώπων ανανέωσε για πέντε χρόνια την προεδρική του θητεία. Αναδείχτηκε σε ηγετική μορφή του Τρίτου Κόσμου και ανέπτυξε τους δεσμούς της χώρας του τόσο με αφρικανικές όσο και με ασιατικές χώρες. Το 1975 έστειλε στρατεύματα στην Αγκόλα στο πλευρό του Λαϊκού Κινήματος για την Απελευθέρωση της Αγκόλας και το 1978 στην Αιθιοπία για την αντιμετώπιση της εισβολής της Σομαλίας. Το γεγονός αυτό, καθώς και η βοήθεια που πρόσφερε στους Σαντινίστας της Νικαράγουας το 1979, επιδείνωσε ακόμη περισσότερο τις σχέσεις του με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Το 1991 η ανατροπή των καθεστώτων του υπαρκτού σοσιαλισμού και η διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης σήμαναν την απαρχή μεγάλων οικονομικών δυσκολιών για την Κούβα και ο Κάστρο αναγκάστηκε να κάνει ορισμένα ανοίγματα προς την κατεύθυνση της φιλελευθεροποίησης της κουβανικής οικονομίας. Τιμήθηκε με το διεθνές βραβείο Λένιν (1961) και το χρυσό μετάλλιο Ζολιό-Κιουρί για την ειρήνη το 1972. Συνέγραψε πολιτικά έργα, τα νεότερα από τα οποία είναι Οκτωβριανή Επανάσταση και η Επανάσταση της Κούβας (1978), Φιντέλ (1987).

# 1952: Στις 10 Μαρτίου, λίγο μετά το πραξικόπημα του στρατηγού Φουλχένσιο Μπατίστα, οργάνωσε ένα παράνομο ένοπλο κίνημα
# 1953: Στις 26 Ιουλίου ο Κάστρο μαζί με τους αντάρτες του επιτίθενται σε στρατώνα της Μονκάδα. Την 1η Αυγούστου ο Κάστρο συνελήφθη και καταδικάστηκε σε φυλάκιση 15 ετών στο νησί των Πεύκων στον Ειρηνικό, μαζί με τον αδελφό του Ραούλ
# 1955: Ο Μπατίστα απένειμε αμνηστία στον Φιντέλ, ο οποίος στις 12 Ιουνίου ίδρυσε το Κίνημα της 26ης Ιουλίου. Εξόριστος στο Μεξικό, γνώρισε τον Αργεντινό Ερνέστο «Τσε» Γκεβάρα
# 1956: Στις 2 Δεκεμβρίου ο Κάστρο με τους άνδρες του κατέφτασαν στην Κούβα με το γιοτ «Γκράνμα». Ύστερα από σφοδρές μάχες με τον στρατό, ο Κάστρο και άλλοι 16 επιζώντες κατέλαβαν τη Σιέρρα Μαέστρα
# 1959: Την 1η Ιανουαρίου ο Μπατίστα διέφυγε στο εξωτερικό καθώς η επανάσταση πλησίαζε τη νίκη. Στις 8 του ίδιου μήνα ο Κάστρο έφτασε θριαμβευτικά στην Αβάνα
# 1960: Εθνικοποιεί τις 166 αμερικάνικες επιχειρήσεις που παρέμειναν στην Κούβα.
# 1961: Στις 3 Ιανουαρίου διακόπηκαν οι διπλωματικές σχέσεις με την Ουάσιγκτον. Στις 16 Απριλίου ο Κάστρο διακήρυξε τον «σοσιαλιστικό χαρακτήρα» της επανάστασης
# 1961: Στις 17-19 Απριλίου έγινε ανεπιτυχής προσπάθεια απόβασης 1.400 αντικαθεστωτικών στον Κόλπο των χοίρων
# 1962: Στις 22 ως τις 28 Οκτωβρίου η «κρίση των πυραύλων» έφερε αντιμέτωπες τις ΗΠΑ και τη Σοβιετική Ένωση
# 1965: Στις 2 Οκτωβρίου ιδρύθηκε το Κομμουνιστικό Κόμμα της Κούβας