AFŞİN MARAVUZ'LULAR (DAĞLICALILAR) GRUBU

Bütün Maravuz'lu (Dağlıca'lı) hemşerilerimi bekliyorum inşallah...
Ne kadar çok Maravuz'lu olduğunu hepimiz biliyoruz.
Buradan Maravuz'la ilgili bir çok şey paylaşabiliriz...
Özümüzü unutmadığımızı burda duyurabiliriz...Saygılar...

KASABAMIZ HAKKINDA

Kahramanmaraş ili Afşin ilçesine bağlı olan Dağlıca (Maravuz) Kasabasının halkının büyük bir bölümü, Malatya ili Akçadağ ilçesinden gelerek bu bölgeye yerleşmiştir.Etrafı Binboğa dağları ile çevrili bir vadi boyunca yerleşen kasaba,çok eski bir yerleşme özelliği gösterir.Tarihi ipek yolu üzerinde bulunması,Hurman Kalesi ve 7 adet kilise kalıntısının burada olması da ,kasabanın eskiden önemli bir yerleşim ve dini bir merkez olduğunu belgelendirmektedir.

Kasabanın adı 1563 tarihli Maraş Tahrir defterinde ki resmi kayıtlarda "Marabuz" ,yöre halkı arasında ise Maravuz olarak geçmekte iken, 1960 yılından sonra resmi adı Dağlıca olarak değiştirilmiştir.Afşin İlçesinin Kuzey sınırını oluşturan kasabanın, Kuzeyinde Sivas,kuzeybatısında ise Kayseri bulunmaktadır.Kuzeyden Sivas ili Gürün İlçesi,Kuzeybatıdan Kayseri ili Sarız ilçesi , doğudan Armutalan köyü, güneyden İncirli Köyü,Tanır ve Altın elma kasabaları ile komşudur.1972 yılında belediye teşkilatına kavuşan Kasaba, Altunevler, Bahçelievler,Fevzi Çakmak,Kayabaşı,Kurtuluş Ve Pınarbaşı mahallelerinden meydana gelmektedir.Kasaba,yer şekillerinin yapısına bağlı olarak dağınık bir yerleşime sahiptir.Mahalleler Hurman Kalesinden Topaktaş Köyüne kadar,Ördekli Çayı kıyısı boyunca 10 km lik bir alanda yayılmıştır.
Devlet İstatistik Enstitüsünün verilerine göre; Kasabada 1990 nüfus sayımında 5003 kişi, 2000 nüfus sayımında ise 4234 kişi nüfusun yaşadığı belirtilmektedir. Kasabanın çok dağlık ve tarım alanlarının dar olması, nüfusun büyük bir bölümünün Kahramanmaraş, Osmaniye,Kırşehir,Afşin,Dörtyol, Payas gibi il ve ilçelere göçmesine neden olmuştur.Dağlıca Kasabasından geçen Ördekli Çayı ile kasabanın doğusundan geçen Hurman Çayı boyunca tarıma ağırlık kazanılmıştır. Ördekli Çayı,Hurman Kalesinin altında Hurman Çayı ile birleşmektedir.Bu iki çayın aktığı vadi boyunca daha çok buğday, fasulye,nohut ekimi yapılmaktadır.Yine vadi boyunca çeşitli meyve (kayısı,ceviz, dut gibi..)ve sebze üretimi yapılmaktadır.Dağlık alanlarda ise büyükbaş ve küçükbaş hayvan yetiştirilmektedir.Küçükbaş hayvan yetiştiren aileler yazın yaylalara çıkmaktadır.Kasaba ve çevresinde zengin maden kaynakları bulunmaktadır.Bunlar mermer ve krom madenleridir.Kasabanın diğer bir geçim kaynağı ise çeşitli il ve ilçelerde yapılan tarım işçiliğidir.
Coğrafi özelliği nedeniyle dağınık bir yerleşim alanına sahip olan kasabada mahalleler birbirinden uzak olduğundan 2005 yılından itibaren Sadece Fevzi Çakmak Mahallesindeki Fevzi Çakmak İlköğretim Okulu eğitim ve öğretime birleştirilmiş sınıf olarak devam etmektedir.Ayrıca 1996 yılanda Dağlıca Çok programlı Lisesi açılmıştır.2006 yılından itibaren bu liseninde kademeli olarak kapatılmasına karar verilmiştir.Kasabada belediye hizmetlerinin yerine getirildiği bir hizmet binası ve 1 sağlık ocağı bulunmaktadır.Sağlık ocağında,Bir doktor,bir hemşire,bir ebe, bir sağlık memuru görev yapmaktadır.Kasaba bağlı bulunduğu Afşin ilçesine yaklaşık 40 km dir. İl merkezine ise 201 km mesafede bulunmaktadır. Sarız ilçesine olan uzaklığı 36 km dir. Afşin ilçesi ile Sarız ilçesinin hemen hemen ortasında bulunduğu için kasaba ticaretini en çok bu iki ilçe ile yapmaktadır. Yine bağlı bulunduğu Afşin ilçesi ile sürekli olarak halk dolmuşları ile ulaşım sağlanmaktadır. Kasabada yakacak olarak odun ve kömür kullanılmaktadır. Odun, kasabada yetiştirilen meşe, söğüt ve kavak ağaçlarından sağlanmakta, kömür ise yörede çıkarılan düşük kalorili linyitten sağlanmaktadır.
İlk çağlarda Asurlular,Makedonyalılar daha sonraları Romalılar,Bizanslılar,Selçuklular ve Osmanlı Devletinin eline geçmiştir.Kasabada yaşayan halk buranın yerlisi olmayıp;Malatya ilinin Akçadağ ilçesinden buraya gelmişleridir.Bu göçün sebebi ise aşiret kavgaları ve yeni yerleşim yeri arayışıdır. Kasaba tarihi baharat yolu üzerinde bulunmaktadır. Baharat yolunu takip eden kervanlar, Dağlıca Kasabası ile Tanır kasabası arasında yer alan Kuruca Han da konakladıktan sonra, Hurman kalesinden geçip Kayseri’ye ulaştıkları tarihi kaynaklarca belirtilmektedir.Halk arasında kabul gören bir görüşe göre Hurman Kalesi,tarihi çağlarda Kayseri de bulunan Roma Kralının kızı için yapıldığı ayrıca Kale yapımında kullanılan taşların Kayseriden elden ele taşınarak getirildiği söylenmektedir. Kasabaya 5 km mesafede bulunan Hurman Kalesi ve 7 adet kilise kalıntısının bulunması o dönemde bu bölgenin önemli bir geçit yeri olduğunu kanıtlamaktadır.Bu tarihi kalıntılar bölgede akan Ördekli ve Hurman Çayı boyunca mesire yerleri ve yazın bölge halkının sürüleri ile birlikte çıktıkları Güvek , Gökçebel ,Öseren, Oğlak Kayası ve Atçapınarı gibi otlakları ve soğuk suları ile ünlü yaylalar bulunmaktadır.
Köy evleri genellikle taş ve kerpiçten yapılmış üzeri toprakla örtülüdür. Kasabanın en önemli geçim kaynağı tarım ve hayvancılıktır.Arazinin kısıtlı olması köylülerin ırgatlık için başka illere (Kırşehir,Yozgat,Kayseri) gitmesine sebep olmaktadır.